सशुश्रीके

लहानपणी शिकलेली 'ह्यूमन साइकोलॉजी' :) बोरिवालीत मिनल मावशीकडे राहायचो तेव्हाची गोष्ट, मी ४थीत असेन. आमच्या बिल्डिंग मध्ये एक 'ह्यूमन साइकोलॉजी' का काय ते शिकणारी विद्यार्...

'ठरल्याप्रमाणे' ते 'अचानक' बोरिवलीत आम्ही राहायचो तेव्हाची गोष्ट, २-३रीत असेन, नेहमीप्रमाणे शाळेत गेलेलो, मुलं-मुली एकत्र असलेला वर्ग, 'ठरल्याप्रमाणे' महिन्यातून ३-४ वेळेला कोणा न कोणाचातरी वाढदिवस असायचाच, तसा एका मुलीचा वाढदिवस होता, 'ठरल्याप्रमाणे' चोकलेटं वाटपाचा प्रोग्राम घडला, 'ठरल्याप्रमाणे' किस-मी नावाची फेमस(अजून ही) चोकलेटं वाटली, 'ठरल्याप्रमाणे' २-३ मोठी पाकीटं ४ जण आपापल्या बाकांच्या रांगेत वाटत होती, 'ठरल्याप्रमाणे' प्रत्येकी २ असे गणित. पण 'अचानक' मधली सुट्टीच्या आधीच म्हणजे जेवणाच्याही आधी मुलांच्या पोटात 'अचानक' दुखायला लागले! ५-६ जण सोडून (त्यात मी आणि २ जण ज्यांनी 'ती' चोकलेटं पचवली होती आणि २-३ जणं ज्यांनी 'ती' चोकलेटं खाल्ली नव्हती) 'अचानक' जवळ जवळ सर्वच मुले डोळे वर करत पोटाच्या आजूबाजूला हात गरागरा फिरवत उलट्या काढत दिसत होती, शाळेच्या सर्व मास्तरीण आणि शिपायांच्या तोंडाचे 'अचानक' १२ वाजलेले कळत होते, सर्व मुलांना एका मागोमाग रिक्षात कोंबून जवळच्या हॉस्पिट...

Just thinkin abt things most of the people experience in thre life...  we spend our time in office and other things and forced ourselves indirectly to stay away from our kids... then they grow up... we dont have jobs and other things by then ... but now they have jobs and other things.. and the chain continues... so sad and true and unavoidable  ‪#‎ सशुश्रीके